Seni Ben...

Yıkık günlerin enkazından bakıyorum

Aydınlık yüzüme takamadılar rengini gecenin

Her köşebaşında kurşunlandı sevdam

Ben yaklaştıkca,uzağa saldılar seni

Habersizdiler dünyaya yayılan aşkımdan

Yok dedikleri anda ben hep vardım

Seni ben

Bir çeyrek kuru ekmeğin

Ve bir baş soğanın tadında sevdim...

Tutkunluğum başka tutkunluklara benzemedi

Gün geldi gözyaşlarımla beslendi şairliğim

Seni ben her gelecek yeni bir günün sabahında bekliyor bilirdim

Antika şehrin yıkık duvarlarında umut izleri aradım bir bir

Sensizliğin tozlarını kaldırdım kirpiklerimden

Işıl ışıl bakışlarımı durduramadı dünya

Seni ben

Emek yorgunu bir şiirin dizelerinde

Ve hiç söylenmemiş türkülerin sözlerinde sevdim...

19 Eylül 2010-Gebze