Seni Özlemenin Kitabını Yazıyorum

seni sevmenin kitabını yazabilirdim oysa

gönlümdeki sözcükleri dökebilsem kağıda

iki ırmak gibi içime akan gözlerini

ılık bir meltem gibi yüzüme vuran

dalgalı saçlarını her okşayışımı

içimi eriten ılık nefesini anlatabilsem

dökebilsem kağıtlara

isyan etmese kalem

yokluk göstermese mürekkep

içimdeki yansımasını kıskanmasa

anlatabilse sözcükler

oysa ben

kalbimle sözcükler arasında

anlatamadan derdimi

ölüp ölüp diriliyorum

seni sevmek özlemek

özlemek ölmek mi, bilmiyorum

ölümle hayat

varlıkla yokluk arası bir şey

kalbimde hep yeşeren

ama bir türlü başaklarını yükseltemeyen

çorak topraklar gibi

bir kırabilse kabuğunu

bir dökebilse içindekini

nasıl dirildiğine sende şaşarsın

şaşarsın valla.

hayret ,seni sevmenin kitabını yazacaktım

bir baktım

seni özlemenin kitabını yazıyorum

dokunamamanın

acısını duyuyorum yüreğimde

bedenimde

kanım donuyor sensiz

hiç bu kadar aciz olmadı

hiç bu kadar çaresiz.