Seni Özlüyorum Çünkü

Seni özlüyorum çünkü;

her sabah yataktan kalktığımda telefonda ilk senin mesajın olurdu.. ' uyandın mı bitanem'..

Seni özlüyorum çünkü; kahvaltıyı hep geç hazırlardın.. çayı istediğim kıvamda yapmazdın.. domatese tuz serpmeyi her defasında unuturdun...

Seni özlüyorum çünkü; oturduğun koltuk içine çökmüş vaziyette duruyor..

Seni özlüyorum çünkü; kumanda tuşlarında parmaklarının sıcaklığını her dokunduğumda hissediyorum..

Seni özlüyorum çünkü; ev temizliğini beraber yapardık.. salonu ben alırdım, odamızı sen..

Seni özlüyorum çünkü; kırmızı ışıkta karşıdan karşıya el ele koşarak geçen tek biz olurduk ..

Seni özlüyorum çünkü; gülmeyi severdin.. güldürmeyi de.. sevmeyi de.. beni de..

Seni özlüyorum çünkü; gözlerin kız kulesini anımsatıyordu... içinde kaybolasım, bir daha bulunamayasım olurdu..

Seni özlüyorum çünkü; soğuk havalarda giydirdiğim ceketimde sırtının sıcaklığı, kol düğmelerinde ise parmaklarının izi hala duruyor..

Seni özlüyorum çünkü; yan yanayken tekilanın fondip tadıydık...

Seni özlüyorum çünkü; terliklerimi bana sen hediye etmiştin...

Seni özlüyorum çünkü; şuan bu yazıyı sana yazmama sebepsin... özleyerek yazıyorum..

Seni özlüyorum çünkü; saçların dağılmasın diye rüzgarlı havalarda, tokanı ben takıyordum...

Seni özlüyorum çünkü; sesin, kulaklarıma yayılan en güzel ritimdi...

Seni özlüyorum çünkü; arkadaş ortamlarında kulağıma gizli gizli 'seni seviyorum' lar fısıldardın..

Seni özlüyorum çünkü; sigara içmemi istemiyordun.. ölürsem, bensiz kalmaktan korkuyordun..

Seni özlüyorum çünkü; tatlı küsmelerimiz vardı.. ertesi gün barıştığımız.. bir daha yapmadığımız..

Seni özlüyorum çünkü; aynı şarkının fonunda buluşurdu sesimiz.. kaybolurduk zamanda...

Seni özlüyorum çünkü; fotoğrafların dolabımda asılı.. her sabah uyandığımda ilk dolabıma bakıyorum, sırf gün'e güler yüzle başlayabilmek için.. sırf gözlerim açıldığında ilk seni görsün diye yapıyorum..

Seni özlüyorum çünkü; damlattığın ojenin izi hala parkede duruyor...

Seni özlüyorum çünkü; çimler omzuma yaslanıp ağladığında büyüyordu.. yapraklar sustuğunda dökülüyordu...

Seni özlüyorum çünkü; nefesini bıraktığın tek yer, dudaklarımın arasıydı..

Seni özlüyorum çünkü; dünyanın en karışık sokağı, avucunun içiydi..

Seni özlüyorum çünkü; uğruna her şeyi göze almıştım.. yaşamayı bile...

Oysa ucunda ölüm vardı bakışlarının... Kendime anlatamamıştım...