Seni Sevmek
kömür tozu soluduğum gecelerinde
zifiri lanetler okuyorum şimdi
o amansız şehrin gri ve puslu akşamlarına
şimşekler çakıyor
karanlıklar yağıyor parkama
çığlık çığlığa kuş kanadı yüreğim
çırpınıyor semalarında
ve hasretimi salıyorum köşe başlarına
çıkmaz sokaklarını dolaşıyorum çaresizliğin
kaçak bir tütünün ateşinde
ciğerlerimi kör edercesine
deliriyor kızgın bir nefes
çekiyorum zehrini içime
f tipi tutsaklığımdan aşırıp müebbetini
tecrit ediyorum sesini
hıncımı vuruyorum suskun meydanlara
belli belirsiz bir coğrafyanın yitik sınırlarında
deli taylar koşturuyorum
mayınlar patlatıyorum damarlarımın kışlalarında
çekiliyorum darağacına
elimde musa dan kalma bir asa
kazınıyor metastaslı hücrelerime
senden kalan ne varsa
ey acılarımın dervişi
ey tükenmişliğimin perisi
dağlanıyorum kızgın bir ateşte
çarmıha geriliyor bir koca beden
gel götür kendini
sensin neden
ve...
bir kere daha
bin kere daha
kızıla kesiyor bileniyorum
ördüğü kozasını parçalıyor bir deli arzu
yırtılıyor kör karanlıklar
çıplak bir şafak beliriyor
yeniden uyanıyor sokaklar
seni sevmek
kalın çizgiler çizmektir
kızgın dalgaların satır aralarına
seni sevmek
dipsiz bir kuyuda oksijendir nefes nefes
en olmadık zamanlarda
seni sevmek
yağmur sonrası bir ilkbahar sabahında
buram buram toprak kokusudur
bir çınarın gölgesine pusmak
bandırmaktır ekmeğini gökyüzüne
çocuksu sevdalarda
yaşamı sınamaktır ölümüne
biraz ağlamaktır
biraz da anlamak
seni sevmek toprağı sıyrılmış dağlardır
derisi yüzülmüş nesimi
serez de ipe çekilmiş bedrettin dir
pir sultan dır
karacoğlan dır
barikatları yarıp
bentleri yıkmaktır
ilmiği boynuna takıp
postalına yapışan iskemleye tekme atmaktır
seni sevmek üç fidan olup
toprağın bağrına yatmaktır.
bir bulutun seyrinde
halay çekmektir gökyüzüne
yeter artık demektir
alışkanlıkların çaresizliğine
seni sevmek aşktır
seni sevmek devrimdir
çöreklenmiş yılgılara inat
tükeniyorum dediğinde
çoğalmaktır yeni doğumlara
yaşamla ölüm sınırında
bağlama çalmaktır dağlara
korkmadan boş bir tutanağa
imza atmaktır
fırtınalara omuz çakmaktır
kuduran sele çelme takmaktır
seni sevmek
kuşluk vakti tutsak bir ceylanı
dağlara salmaktır
işte bu yüzden
bu yüzdendir ki
ayrık otlarının kıskacında
çizilen ve kanayan yanlarınla
acıların sarmalandığı bir çoraklıkta
dağ dağ büyüdüğünü
sakın ama sakın unutma