Seni Sevmek Aşktır

kömür tozu soluduğum gecelerinde

öfkemi çarpıyorum yamaçlarına

zifiri lanetler okuyorum şimdi

o amansız şehrin gri ve puslu akşamlarına

şimşekler çakıyor

karanlıklar yağıyor parkama

çığlık çığlığa kuş kanadı yüreğim

çırpınıyor semalarında

ve hasretimi salıyorum köşe başlarına

çıkmaz sokaklarını dolaşıyorum çaresizliğin

kaçak bir tütünün ateşinde

ciğerlerimi kör edercesine

deliriyor kızgın bir nefes

çekiyorum zehrini içime

f tipi tutsaklığımdan aşırıp müebbetini

tecrit ediyorum sesini

hıncımı vuruyorum suskun meydanlara

boşluğa salıyorum nefesini

belli belirsiz bir coğrafyanın yitik sınırlarında

deli taylar koşturuyorum kahırlar atlasında

kör bir karanlığın üzerine yürüyüp

mayınlar patlatıyorum damarlarımın kışlalarında

ve...

bir kere daha

bin kere daha

kızıla kesiyor bileniyorum

ördüğü kozasını parçalıyor bir deli arzu

boynumdaki urgana direniyorum

çekiliyorum darağacına

elimde musa dan kalma bir asa

kazınıyor metastaslı hücrelerime

senden kalan ne varsa

ey acılarımın dervişi

ey tükenmişliğimin perisi

dağlanıyorum kızgın bir ateşte

çarmıha geriliyor bir koca beden

gel al kendini

sensin buna neden

yürüyorum çıplak bir şafağa

yırtılıyor kör karanlıklar

çocuklar yollara dökülüyor

yeniden uyanıyor sokaklar

seni sevmek

kalın çizgiler çizmektir

kızgın dalgaların satır aralarına

seni sevmek

dipsiz bir kuyuda oksijendir nefes nefes

en mefta zamanlarda

seni sevmek

yağmur sonrası bir ilkbahar sabahında

buram buram toprak kokusudur

bir çınarın gölgesine pusmak

bandırmaktır ekmeğini gökyüzüne

çocuksu sevdalarda

yaşamı sınamaktır ölümüne

biraz ağlamaktır

biraz da anlamak

seni sevmek toprağı sıyrılmış dağlardır

derisi yüzülmüş nesimi

serez de ipe çekilmiş bedrettin dir

pir sultan dır

karacoğlan dır

seni sevmek

bende sen

sende bendir

Moskova da Nazım

Şarkışla da Veysel dir

barikatları yarıp

bentleri yıkmaktır

ilmiği boynuna takıp

postalına yapışan iskemleye tekme atmaktır

seni sevmek üç fidan olup

toprağın koynuna yatmaktır.

bir bulutun seyrinde

halay çekmektir gökyüzüne

yeter artık demektir

alışkanlıkların çaresizliğine

seni sevmek aşktır

seni sevmek devrimdir

çöreklenmiş yılgılara inat

tükeniyorum dediğinde

çoğalmaktır yeni doğumlara

yaşamla ölüm sınırında

bağlama çalmaktır dağlara

korkmadan boş bir tutanağa

imza atmaktır

fırtınalara omuz çakmaktır

kuduran sele çelme takmaktır

seni sevmek

kuşluk vakti tutsak bir ceylanı

dağlara salmaktır

işte bu yüzden

bu yüzdendir ki

ayrık otlarının kıskacında

çizilen ve kanayan yanlarınla

acıların sarmalandığı bir çoraklıkta

dağ dağ büyüdüğünü

sakın ama sakın unutma