Seninle Olmak Daha Güzel
B/ak seni sevmek kadar
seninle yaşamak daha hoş
ve güzelliğine cihanda değer bulduğum
seni ne kadar sevdiğimsin güzelim
oturup doyasiya bir şiir yazamadım
boyuna gözüne b/akarken
sensizliğin varlığna sayılınca
geçmişin uzun yolları hatıralar tazelenir
dalıp dalıp gittiğim yıllara uzadı gönül fermanım
bir bakışına iki kaşın arasına
doya doya
bakamadım yüzün rengine dalıp sonsuzluğun adı
hasretine düşen gönül acılarım gitmekle bitmiyordu
işte ben seni öyle sevdim gözüm
şu dünyanın çarkı bozuk düzenle yürüsemde
ne çaresini buldum nede derman beni yad eyledi çoğu kez
ben seni umudun kol gezdiği
acılar içinde yüzen gülüşlerini sevdim
ben senin korkulan acılarını yetmezliğini
yüzdüğün denizin dalgalarına yenilmeyişini sevdim
gülüşünü sevdim
doruklarda haykırışını sesini sevdim
ben senin türkünü
kavgada direncini
duruşunu gülüşünü sevdim
ben senin ruhunun sevdim
her kuşun hasret saldığın özlemini
gözündeki bakışını sevdim
doyasıya yokluğunda var olmasına
her bir nefes çekişini
hasretliğini özlemini sevdim
bir adım ilerde deniz içinde
deniz kızı gibi kıyıya uzanıp uyuşunu
ona bakmakta hiç bıkmadım
uyuduğun denizin maviliği kadar
kaldırmaya hiç gözüm tutmadı
ve kıyamadım uyanışına bile
kaldıramadım günlerce bakmaya doyamadım
kıyamadım kaldırmaya günlerce
ben seni sevmekten çok seninle olmayı sevdim
08*07*14*Karataş*