Senisiz Herkes Yalnız Bu Şehirde

Odamdaki pencereden bakıyorum

Sensiz olan sokaklara

Kışın ortasında yapraksız bir ağaç

Bahçemde bir başına

Başı dertli sanki yalnızlıktan yana

Gece gündüze yakınır halde

Kapımda gazeteler birikmiş

Kaç zamandır yüzüm susuz

Dostlarım sanki uzun sessizlikte

Güneş perde gibi çekmiş bulutları

Bir ben kalmışım gibi bu koca şehirde

Şimdi sen gittin ya iki gözüm

Herkes yalnız bu şehirde

Çiçekler böceksiz, böcekler yersiz

Ceylanlar adım adım tökezlemekte

Sıcak çoktan soğumuş

Birde ardında bıraktıkların

Onlarda sensiz yolunu beklemekte

Dağların tepeleri dumansız

Denizler renksiz ve çıldırmış dalgalı

Ellerime kondurduğun titremeler

Gözlerime koyduğun damlalar

Ve sana olan adımlarım

Hala sensiz