Senlik

Bugün varlığına değil yokluğuna yanıyorum

Geceleri ay ışığı altında, sabahı gözlüyorum

Güneşsiz sabahlarda dertlerimle yol alıyorum

Ve birden hayallerinle kendimi buluyorum

Şehrin gürültüsünden uzakta bir yerde kalbim

Kim bilir nerede bende bilmiyorum

Dalıyor birden gözlerim;

Ve seninle birden kendimi buluyor gibiyim

Sisler arasında kaybolmuşum nerelerdeyim?

İçimde sen bu kadar dolmuşken?

Fırtınalara mahkûm olup gider miyim?

Pınarlar akarken gönlümün sevdasında

Kahve gözler hitap ediyor adeta bana

Birden sevgi seli taşıyor bağrımda

Ve birden senliğin beni cezbediyor bir anda