Sen'sin
Ey affı günahlarımdan büyük, rahmeti kusurlarımdan geniş olan Sen'sin,
Ben düştükçe elimden tutan, ben unuttukça beni hatırlatan Sen'sin.
Kendi nefsime yenildiğim nice gecenin şahidi,
Beni yine kapına döndüren, yüzümü senden yana çeviren Sen'sin.
Ben geldim;
Elimde dünyadan biriktirdiğim ne varsa bırakarak geldim,
Övgülerimi, gururumu, kendime biçtiğim değeri kapında bırakarak geldim.
“Ben yeterim” dediğim her yerde ne kadar aciz olduğumu gördüm, Yetemediğim yerde imdadıma yetişen, yeterli olan Sen'sin.
Ey kalplerin gizlisini bilen,
söylenmemiş sözleri işiten sensin, Gözlerimin sakladığı yaşı,
dilimin söylemediği ahı bilen Sen'sin.
Bir gece kimseye anlatamadığım derdimi göğe kaldırdığımda,
O sessiz yakarışı kelimesiz dahi anlayan Sen'sin.
Ben bazen dünya nimetini sonsuz sanıp asıl yurdu unuturum,
Geçici olana bağlanır, kalıcı olanı kendi elimle geride bırakırım.
Her kaybın ardında bir ders,
her ayrılığın ardında bir hikmet aratan, Kalbimi faninin peşinden alıp baki olana yönelten Sen'sin.
Ey Rahman, gönlümdeki karanlığı benden iyi bilen Sen'sin,
İçimde büyüyen korkuyu, kimseye göstermediğim endişeyi bilen sensin. Bana öyle bir sükûnet ver ki;
fırtına kopsa da kalbim sana dayansın, Dışımda dünya yıkılsa bile içimde sana olan o güven kalsın;
o güveni veren Sen'sin.
Ben çok konuştum, az dinledim;
çok istedim, az şükrettim,
Kendimi haklı gördüğüm nice yerde başkasının hakkını unuttum.
Beni nefsimin aynasında güzel göstermeye çalışan perdeleri kaldıran, Kusurumu görüp kibirlenmeden tövbe etmeyi öğreten Sen'sin.
Ey Rabbim, dilime doğru sözü, kalbime temiz niyeti ver,
Bana ilim verirken onunla beraber tevazu da ver.
Bildiğimle büyümeyeyim, bilmediğim karşısında utanıp öğreneyim,
Her yeni bilgide kudretini biraz daha anlayıp hayrete düşürüp şükrettiren Sen'sin.
Bir yetimin başını okşayan eli bereketlendiren Sen'sin,
Bir mazlumun sessiz gözyaşını gören, hakkını zayi etmeyen Sen'sin.
İnsanların görmediği küçücük bir iyiliği dahi bilen,
Kulunun gizli sevabını dahi zayi etmeyen Sen'sin.
Ey varın ve yokun, zamanın ve mekanın gündüzün ve gecenin Rabbi !
Seherlerin sahibi, Karanlığın içinden sabahı çıkaran Sen'sin.
Ben “artık olmaz” dediğim yerde yeniden bir kapı açan,
Ümidin tükendiği yerde kalbe “bekle” diye fısıldayan Sen'sin.
Ömrüm elimden su gibi akarken beni gafletten uyandıran Sen'sin,
Her nefesimin sayılı olduğunu kalbime unutturmayan Sen'sin.
Bugün var olup yarın olmayacağımı bilerek yaşamayı,
Vaktimi boş sözlerden alıp güzel işlere çevirmeyi öğreten Sen'sin.
Ey sonsuz kudret sahibi, ben bir zerreyim, sen kâinatın sahibisin.
Ben bir damla isem,bütün denizlerin ve yağmurların Rabbi Sen'sin.
Bir zerrede bile sayısız hikmet gösteren kudretin karşısında, “Ben bilirim” diyen nefsimi susturup,“Sen bilirsin..” dedirten Sen'sin.
Benim için hayırlı olanı, benim istediğimden daha iyi bilen Sen'sin, Bazen vermeyerek koruyan,
bazen bekleterek olgunlaştıran sensin. Kapattığın kapının ardında ne olduğunu ben bilemem,
Ama sana güvenmeyi, kapı kapansa da rahmetinden ümit kesmemeyi öğreten Sen'sin.
Ey Rabbim, kalbimi kinle ağırlaştırma, dilimi incitici sözlere alıştırma,
Beni kendini üstün görenlerden değil, kusurunu bilenlerden eyle.
Birinin ayağına taş olacaksam beni o yoldan çek,
Birinin yarasına merhem olacaksam beni o yere ulaştıran Sen'sin.
Bana öyle bir gönül ver ki iyiliği karşılık beklemeden yapsın!
Öyle bir dil ver ki güzel konuştuğunda kendini değil seni hatırlasın!
Öyle bir akıl ver ki hakikati bulduğunda kibirlenmesin ve
Öyle bir kalp ver ki seni sevdiğini söylemekle kalmayıp bunu yaşasın!
Onu veren Sen'sin.
Ve bir gün bütün yollar bittiğinde, bütün sesler sustuğunda,
Dünya elimden çekilip giderken yalnızca amellerim kaldığında,
Beni korkumla baş başa bırakma!
Rahmetinin gölgesine al..
Benim sığınağım, ümidim, son dönüş yerim Sen'sin.
O gün dilim söyleyemezse gözlerimle yalvarayım,
Gözlerim de kapanırsa kalbimin sana yönelişini kabul eyle!
Ben kusurluyum, Sen affedicisin; ben muhtacım, Sen ganîsin, Ben kulum; bütün noksanlığıma rağmen kapına geldim.
Beni kabul eden Sen'sin.
Ne kadar uzaklaşsam da dönüş yolunu gösteren Sen'sin,
Ne kadar dağılsam da beni yeniden toplayan Sen'sin.
Ben kendime bile yabancı kaldığım zamanlarda,
Beni benden iyi bilen, bana benden yakın olan Sen'sin!
Öyleyse beni kendime bırakma, ey Rabbim!
Nefsimin eline, kibrimin diline, korkularımın karanlığına bırakma!
Son nefesime kadar inancımı, aklımı, kalbimi ve niyetimi muhafaza eyle, Başladığım yolu güzel bitirmeyi nasip eden Sen'sin.
Ve eğer bu gece senden istediğim tek bir şey varsa, Gönlüme öyle bir huzur indir ki sebebi dünya olmasın. Öyle bir umut ver ki hiçbir kapı kapanınca yok olmasın, Öyle bir teslimiyet ver ki kaderin karşısında kalbim kırılmadan sana yaslansın;
Çünkü kulunu karanlıktan aydınlığa çıkaran Sen'sin!..