Sensiz Ağlayacak Gücüm Kalmadı

Baharlar perişan kışlar perişan

Geceler sırdaşım düşler perişan

Eşini kaybeden kuşlar perişan

El geldi yareme merhem olmadı

Sensiz ağlayacak gücüm kalmadı

Bu gönül ki sana tutuldu yandı

Bir gün yar gelip te saracak sandı

Ahuzarım varıp arşa dayandı

Zevali bekledim ecel almadı

Sensiz ağlayacak gücüm kalmadı

Ölümüm olursa senin elinden

Acı duymaz mısın bilmem derinden

Izdırap meyinin son kadehinden

Hasretini içtim çilem dolmadı

Sensiz ağlayacak gücüm kalmadı

Yılların yorgunu bu son feryadım

Bilirsin ömrümü sana adadım

Seni sevdi gönül sendin muradım

Yıkıldım yerlere kimse sormadı

Sensiz ağlayacak gücüm kalmadı