Sensiz Ateşlere Verdim Geceleri

Çok sesli bir düete benzerdi slüetin

Gözlerinin ayı kıskandıran ışığı vururdu

Polenleri dökülmüş çiçeklerde gezinen

Arılar gibi saklılarında özünü içerdim.

Her başlangıç, yeni göz atımıdır takvimlere

Aşk ki, gizli bir gölge gibi sokulur yüreklere

Hesapsızdır o, ansız gelir kırlangıç yelleriyle

Zamansız eser, uçar gider kuş sürüleriyle.

Gün batımlarında kaldırıp başımı, bakarım güneşe

Afyon bakışlı bir kız gözlerini dikti günlerdir içime

Kimi sakin bir dizede, kimi fırtınalarla gelir yüreğime

Bunun için gökyüzünü sererim ben, geceleri üzerime.

Lacivert bir gökçe yansıyor alışkanlığın, yönüm aşk

Mevsim lal, hüzünlü bir şarkıdır belki de yaşamak

Kendi dalından ayrılınca insan, utanıyor yaprak

İliştim yüreğine dağ gülü, eğil de şu yarama bak.

Dünler yitti, terledi elimizde bugünün bileti

Kanımızda öfkeli, hareli bir sonbahar şimdi

Doldurduk yamalı göğüslerimize hüzünleri

Avuçlarımızı terleten aşk mevsimi bitmedi.

Masallar yazıyorum şimdi sana gülüm

Tılsımlı bir aşkın müzikalleri var içinde

Sensiz ateşlere verdim bütün geceleri

Yaşanmamışlığın kapısını itiver ellerinle.