Sensiz Bu Can Ölüyor...

yine sonbahar çöktü hayallerime

yine gem vurdum sensizliğe

uçsuz bucaksız karınlıkların esirindeyim şimdi

ölüm kapımı çalıyor

nefeslerim kesiliyor

yanan yüreğim köz oldu kül oldu savruluyor

hasretim bitmek tükenmek bilmiyor

vuslat yapıştı yakama düşmüyor

gittin ya yoksun ya ecel peşimi bırakmıyor

kimseler derdime çare bulamıyor

sensiz güllerim açmıyor

mevsimlerim sonbahar oldu yazlar gelmiyor

sen yoksun ya yüzüm gülmüyor

gittin ya sensiz yaşamak haram geliyor

gözlerimin yaşı eksik olmuyor

her damla yüreğime düşüyor

yüreğimin acısı dinmiyor

canım yanıyor

gözlerim her yerde seni arıyor

kalbim her gördüğünü sen sanıyor

ellerim boş kaldı ellerini arıyor

üşüyorum yüreğim üşüyor

gel gitme sevdiğim sensiz bu can ölüyor...