Sensiz Ilk Yürüyüş

Yalnızlığa gömülen ilk yürüyüşte

Sensizliğin ilk saatlerindeyim

Öyle arkama bakmadan

Zamanı durmuş sayıp,etrafa aldırmadan

Hüzünlerin ilk vaatlerinde

Günlerin azaplı davetlerindeyim

Yüreğimdeki gülü soldu saymadan

İlerlemekteyim

Her adımımda yeni bir sen düşünüşte

Her anıma bir bakış sığdırmaktayım

Esen rüzgardı nefesin

Yağmurlardı gözyaşım

İçimde ki sedasız yıldırımlar,çığlıkların

Say ki,hıçkırığımdaydı sesin

Yıkılmaya ne hacet,titremekteyim

Sonum olmuştun farkına varmadan

Yeni devrana yokluğuna alışamadan

Düşüşteyim

Sana dair umutlarımı,mutluluklarımı

Avucumda topladığım yanmış taraflarımı

Bertaraf olan her tarafımı

Birer birer izlemekte hüzünlenmekteyim

Her hüzne ayrı ayrı,bıraktıklarını

Her hüzne gidişlerini eklemekte,tükenmekteyim

Parmaklarımın ucunda bu son itiraflarımı

Mahrum olsam da sana anlatmaktan

Gönlünden azledilişimi bitmiş yanlarımı

Buhram kılışını sevdayı

Hiç sormadan sorgulamadan

Anlıma yazılan vedayı ,anlamadan

Baharımı tatmadan gitmekteyim

Nihayetim gelmişti elimde olmadan

Üzülmekteyim