Sensiz Yaşamak Korkutuyor Beni

Sensiz yaşamak..

Korkutuyor beni

Yalan değil.

Bir gün

Konu-komşudan

Eşten-dosttan duyarsan

Kendimi bu kentten kovduğuğumu.

Sakın şaşırma...

Böylesi

İkimizin için de en hayırlısı olur /kim bilir?

Bakarsın, birbirimizi daha çok özleriz..

Ya da,

Sen bana-ben sana

Birbirimizin tiryakisi olduğunu daha iyi anlarız

Gözlerimiz yollarda birbirimizi bekleriz /kimbilir?

Biliyorum

Gittiğim her yerde

Yine

Senin ateşinle yanıp, tutuşup

Kavrulacağım...

Sabahın ilk ışıklarında

Biliyorum

İlk günaydınım

Yine sen olacaksın.

Baktığım

Gördüğüm

Daima ve mutlaka...

Yine sen duracaksın gözlerimin önünde..

Biliyorum.

Belki,

Yıldızlara

Gözlerinden söz edeceğim.

Yitip, biten sevdamızı anlatacağım.

Belki,

Martılarla konuşacağım

Bu anlamsız,

Sebepsiz ayrılığımız hakkında..

Yakamozları seyrederken

Sessizce...

Belki de,

Oturup, ağlayacağım gizlice...

Ah benim güleç bakışlım !

Benim kimim kimsem yok ki senden başka..

Koyu karanlık gecelerimde

Yine sana gelip,

Senin hayaline sarılıp, yatacağım.

Yine seni gecelerimin düşü yapacağım.

Belki de,

Gerçekten delinin birisiyim ben !

Buna inanmaya başladım

Evet evet..

Delinin biriyim ben !

Kendimi hiç düşünmeden

Her şeyi hiçe sayan

Her şeye boş veren

Seni ölümüne seven.

Belki de,

Bu yalan değil..

Sürgün yemeyi göze alacak kadar

Sana tutkun..

Böylesine deli divane oluşum.

Aklımın başımdan gitmesi..

Yalan değil.

Bir tek kurşun bile yemeden

Sana vuruluşum.

Adın çıkmasın diye

Başka kentlere

Kendimi kovuşum..

Yalan değil..

Ah benim güleç bakışlım !

Sensiz yaşamak..

Korkutuyor beni

Korkuyorum.

Çok korkuyorum..

Yalan değil...