Sensizim

Ah!

Canında büyütenim

Yüzüme düşen yokluğun

Nasılda öksüz yanımı resim ediyor.

Yokluğunun hüznü bulaşmış hayat denen zamana

Artık hiç bir şey açıtmıyor yokluğun kadar

Öyle dillendi ki sensizliğim

Sol yanım çığlık çığlığa

Seni söylüyor

Seni ağlıyor...

Bir bilsen nasıl özlemişim annem!

Sesini

Kokunu

Bakışını

Gülüşünü

Büyüdüğüme bakma daye

Ben hâlâ sana çocuğum

Hâlâ sana hasret

Yokluğunda deli divane

Dönüp dönüp içine ağlayanım

Kanadı kırık bir serçe gibi

Sahipsiz

Ve sensizim...