Sensizim Bugünden Sonra

bugün sensizliğe çalıyor saatlerim

gece sensizliğe sarılıp

gündüzüne uyanıyorum senin

kahvaltı soframı süslüyor yokluğun

olmayışın oluyor çayımın demi

yakıp geçiyor aklımı, yüreğimi, bedenimi...

ekmeğime tereyağını artık sürmeyişini bilmek

bana çocuklar gibi artık bakmayışını bilmek

ah, ateşim köz olup kül eyliyor beni

bugün sensizliğe açıldı balıkçı teknekleri

her ağa takılan balık, sensizliğin haberi

dalyanlarda bağırıp uçuşan martıların deliliği

her şey sensizliğin habercisi

bir pazar günü, sensizliğe derin bir nefes alıyorum ölürcesine

elini tutuup gezindiğimiz yollara koyuluyorum

yoksun artık, her adım başı sensizlik

elma şekeri satan satıcılardan alıyorum, tatlıya katılmış sensizliği

bilemedim bir gün sensizliğe uyanıp, artık öyle geçecek günleri

daha doğrusu düşünemedim

aklımın kıyısana hiç yanaştırmadım böyle bir düşünceyi

bugün sensizliğe yazdım, kalemimin mürekkebine ne gelirse

her harfin kelimeye bağlılığında

sensizliğe mahkum ettim cümleleri

yordum kalemimi, şiirimi bugün

sensizim bugünden sonra

hep sensiz...