Sensizliğe Alıştım

Unutmadım desen de unuttun biliyorum;

Geceler yüreğimi avutmaya çalıştım...

Nasılsa döner diye bekleyip durma artık;

İnan ki sana değil sensizliğe alıştım...

Karşımda kahkahayla durup gittikten sonra;

Yüzüme kapıları vurup gittikten sonra;

Kalbimi hiç yüzünden kırıp gittikten sonra;

İnan ki sana değil sensizliğe alıştım...

Nasıl geçer bu ömür böyle kederle, gamla;

Başladığın bu işi artık bu gün tamamla;

Düşerken kirpiğimden gönüllü iki damla;

İnan ki sana değil sensizliğe alıştım...

Ağlıyorsam sanane, dert benim keder benim;

Alnımda satır satır yazılan kader benim;

Hüzünler gece başlar güneşle biter benim;

İnan ki sana değil sensizliğe alıştım...

Yeter artık kapanmış kapıya vurup durma;

Düşünme olanları aklını fazla yorma;

Üstüme düşme artık nedenmiş diye sorma;

İnan ki sana değil sensizliğe alıştım...

08/06/2011

Saat: 17:29