Sensizliğe Soyunmaktır Aşk

Kendi yüzümün hüzün patikasındayım

Usumda kırıklık, yüzümde yanık maskeler

Ertelenmiş sorularla yormuyorum ruhumu

Aşkın kirmeninde renk değiştiriyor düşler

Sana sakladım bütün mutluluk iksirlerini

Sol göğsümde terk edilmiş sarılışlar

Asi bir yüz oluyor aşk yatağımda

Eskimiş plaklar gibi dönüyor an derinde

Öfkesi kendine yenik şimdi harflerin

Sözlerimin derinliklerinde vakit unutuluş

Sözünü tutamamış vedaların bileti cebimde

Gönlümün derinlerinde saplı kalsın bıçaklar

Savrulmuşum senden çoktan uzaklara

Vakti geçmiş aşkı yürekte büyütmenin

Bütün masallar unutuluşla tamlanan bir son

Bunun için yokluğunun mevsimleri üşütür beni

Bir kayboluş hıçkırığıymış aşk

İnsanın asırlarca kendi yüzünü aradığı ayna

Asılsız bir yansıma, bedeli meçhul sevda

Düş ülkesinde kaybolduğu soylu muamma

Sensizliğe soyunmaktır aşk

İlmekleri eskimiş bir kilim

Yol boyu ördüğümüz, gecelerce dokuduğumuz

Bir hüzün içkisi, yangınlarla yudumlanan vaha

O, yokluğunda ağladığımız,

Varlığında çığlıklarla aşağıladığımız

Sebepsiz bir gönül ağrısıymış aşk

Kaydını tendi tırnaklarımızla kütüğümüzden sildiğimiz.

Hikâyesi: Hep o masal kuşunun kanatlarında dolaştık aşkın coğrafyasını, dilimizden dökülen sevdalı şarkılarla. Hayat dedik tüm resimlere, kekre bir gözyaşının damlasıyla mutluluk sürdük hüzünlerle olgunlaşan yanaklarımıza. Kimimiz coşkuya yenildi, çoğumuz asılsız korkuya, dayanamadık bu mavi göğün ihtişamlı rüzgârına. Savruk bir gözyaşı meyhanesiymiş yaşamak, hüzünle ödeniyor bir ömür boyu hesap.