Sensizliğin Ertesi

Yine günlerden cumartesi

Sensizliğin ertesi

Her yer sus-pus

Siyaha bürünmüş kainat.

Bense,

Günden güne eriyorum

Düşe-kalka

Senden yine sana doğru yürüyorum

Ağustos misali diri diri yanmaktayım

Tesbih ettim adın dilde

Gece gündüz anmaktayım

Ne susturabildim hafakanlarımı

Ne de bastırabildim.

Darbe ürtüne darbe yapmakta her gün her gece

Ne vurabildim,

Ne de,

Sogusuz sualsiz darağaçlarında astırabildim

Hele bir de gece olunca

El-ayak çekilince

Tutar ağrım tutar sancım

İnceden ince

Ne hekim

Ne Lokman bulmadı

Bulamadı derdime çare

Sayende unufağım

Ufağım

Yüreğim pare pare

Gel gayrı n'olur Allah aşkına.

Kurtar beni bu ıstıraptan

Sık kurşunu alnıma

Tam ortasından

Gözün' dahi kırpmadan

Bu savaşın kazananı yok bilesin

Kaybeden biz,

İkimiz.

Bir türlü yetiremedik yarınlara

Yetmedi sevgimiz

Ve yarın Pazar...

Ben yine senli yollardayım bir başıma

Yapayalnız

Perişan.

Yanmak yine bana düştü

Yan yüreğim yan.