Sensizliğin Gölgesindeyim

Sensizliğin gölgesini koydum cebime

Usul usul ...

Gidiyorum

Vurulmuş nağmeler dudaklarımda ...

Sözü bitmiş kalemler uykularda ...

Hasretinle yüreğim , sanki binlerce Himalâya ...

Sensiz virane gecelerden yoruldum yâr ...

Artık susuyorum

Çayım bir akşamüstü sensizliğe demleniyor

Yokluğunla buruk kahvem , özlemini tütüyor

Buğular doluyor bakışlarıma yarım yamalak

Yüreğim mavi-yeşil gözlerine dalıyor

Üşüyorum

Issız odalarda gölgelerine sarılıyorum

Duvarlara asılı tebessümlerine tutunuyorum

Evi ısıtmıyorum sensizken birtanem ...

Sen gelene kadar , yemin ettim üşümeye

İnan ... her yer buz tuttu ...

Donuyorum

Rüzgârımsı dönüşün esiyor odalarda bekliyorum

Kurumuş çiçekler diziliyor hayallerime saklıyorum

Sessizce bakan resimlerinde kopuyor kıyametlerim

Alacalı akşamları bir bir vuruyor ellerim

Uzaklara lânet ... gidişine şikâyet ...

Yokluğuna bilsen nasıl da sövüyorum

Ve suskunluğumu alıp avuçlarıma ...

Ağlıyorum

Bilsen bu kaçıncı şafak ... sökmeyen

Ya şu kimbilir hangi güneş ... doğmayan

Serseri geceleri döküp bakışlarıma ...

Yokluğunu asıp şarkılarına ...

Kimbilir kaçıncı kez birtanem , seni dinliyorum

Pusulamı yitirdim ... yönümü kaybettim

Her gece ... her gece senin boşluğuna

Düşüyorum

Yollar yamaçlarımı dağlıyor durmaksızın

Mesafelerde kayboluyor yürek sancılarım

Sen sıkıyorum odalara ...

Sen gibi kokmuyor

Mavi-yeşile boyuyorum evreni ...

Sen gibi bakmıyor

Çaresiz , şarkılarının yanıbaşına oturuyorum

Sesine dokunuyorum ...

Ve ... Ağlıyorum birtanem

Durdurdum tüm saatleri dün ...

Şimdi onları yeniden ...

Dönüşüne kuruyorum canım , dönüşüne kuruyorum .