Sensizliğin Küllerini Serp Ovalarıma

Yorgun tayfalar gibi ruhum, küllerimi eşeliyor yarasalar

Üşüyor yürekte aşk, düğünlere davetiye yazıyor hattatlar

Mevsimler yitik masalları uğurluyor, karanlıkta mezarlar

Eskimiş bir eylemmiş özlem, göğsümü delerken baharlar.

Telaşlı bir yankısın gönlümde, terli bir fanilasın tenimde

Çaresiz anlarımda dudağımdaki ıslık, nabızsın bileğimde

Ömre bedel bir düşünüşsün ah, tesellisin kimsesizliğime

Bir adım ötemsin, yaşanmamış ansın hayat öykülerimde.

Arınsam deli yağmurunda, çoğul haykırışlarla savrulsam

Avunmasız kahırlarla ben, yangın sehpalarında sallansam

Karsam hicranın destelerini, hep kaybedişlerle mutlansam

Sensizliğin küllerini serp ovalarıma, yokluğunla yaşasam.

Düşlerimin örsünde solgun bir gül, bileklerimde sızılar

Devrik şiirler dökülüyor usumdan, kanlı hıçkırık aşklar

Helalleşmesiz vedaların güvertesinde hüzzam şarkılar

Göçürdü ruhumu gelgitler, gönlümü döverken dalgalar.