Sensizliğin Sessizliğinde Uykuya Dalıyorum

Gecenin aşk duvarı, içime dokun!

Düşsel kapımdan korkusuzca gir!

Gece!Kepenklerini üstüme kapa!

Gözlerime ak aşkınla, nurlu uykum...

Gülümse benim için

Gözümü yumdukça

Geçmişi zamana sarkıp uzattıkça

Uykumun dengesinde gövdem yüzdükçe

Boşalt suyunu aşkınla, gizemli kuyum...

Uyumakla

Uyumamak arası ,dolanıp duran

O boşlukta usuma oturup kalan!

Özlemlerle karmaşık

Bu ,iki kişilk yolculuk!..

Gir süzülerek,yavaş

Soluğunu tut,dolaş

Sessizlik, su gibi ince akarken

Bir salın üstünde olalım akıntının

Açılıp gidelim maviliklere doğru!..

Yasakları çiğneyelim

Alnımıza yazılmış ,düşlerde!

Alıştım be yüreğim

Birazdan gün doğacak

Sessizliğe bir ruh gibi görüntüm inecek

Bir ayrılış, belkide bölünüş...

Geceyi dinleyeceğim tekrar tekrar

Bende ki sana özlemle

Gecelerim;

Rolünü öyle bir öğretti ki zamana

Gözlerime fırtınayı yaşattı sabahlara

Ayırdı ikiye kendi bildiği yerden

Dudaktan kalbe döktü gözyaşlarıma