Sensizliğin Şiiri

Gecenin karanlıgını koynuma aldım

Güneş olupta doğarsın diye

Rüyalarımı kabus yapdım

Uyandıgımda yanımda sen olursun diye...

Kalbime tertemiz bir sayfa açdım

Kalem olupta yazarsın diye

Aşkımı güllerle donanmış bahçe yapdım

Gelipte içinde gezersin diye...

Sevdamı çölün ortasında su yapdım

Yolun düştügünde kana kana iç diye

Ruhumu sana gönderdim minigim

Seni koruyup kollasın diye...

Gönlüme rengarenk çiçekler ekdim

Koklayıpta içine çekesin diye

Bütün yollarında sadece ben varım

Aradıgında kolayca bulasın diye...

Unutmayı unutturdum,senle dolu seven kalbime

Gittiginde seni unutmasın,unutamasın diye

Mezarımı kendi ellerimle kazdım gülüm

Yoklugunun acısına nasılsa katlanamam diye...