Sensizliğin Tablosu

Kapanıyor gözlerim

Bir sis dağları, merceklerimde

Derin bir nefes daha alıyorum

Boğuluyor içim

Sensizliğin tablosunda

Perdeleniyor suretin bulutlarla

Kentimin ıssız sokaklarında

Arnavut kaldırımı taşlarına

Vuran ayak seslerim

Yalnızlığın notaları kulaklarımda

Toz misali havaya karışıyor sevdam

Verdiğim nefesin buğusunda

Ölümüne ramak kalmış kelebek gibiyim

Çığlık çığlığa feryat ediyorum

Âmâ oluyor sana

Gözlerim...