Sensizliğin Tasviri

Adını kazıdım kalbimin tüm derinliklerine

Hiç kimse seni oradan söküp atamasın diye

Küçükken resmini çizdiğim, ruhumun kalan gerisine

Hep seni aradım... Meğer buradaymışsın kalbimin içinde

Ve hep orada kalacaksın bir daha hiç gitmemecesine...

Sensizliğin tasvirini yapıyorum şimdi olumsuz cümlelerle

Göremezsem o güzel yüzünü, dokunamazsam eline

Hissetmediğim zamanlarda nefesini nefesimde

Sensiz yaşayan bir ölüyüm, sensiz ben değilim ki bende...

Sensiz bir anlamı kalmıyor işte bu hayatın

Sen yokken içinde debeleniyorum bu batağın

Yanımda ol hep aşkım... Her doğuşunda yeni şafağın

İlk o güzel gözleri göreyim, çık gel ansızın

Yapamadım, yapamıyorum işte, kalbim ağlamaklı

Olmuyor sensiz bu beden, bu gözler hep sana bakmalı

Kaybettim hayalini bulamadım tüm gece

Dinmiyor içimde sensizliğin yarası, kanıyor gündüz gece

Hayat sınıyor beni seninle, oyun oynuyor hep benimle

İçimde saklı her şey... Sensizliğim de...

Dışıma bıraktığım sadece sahtekâr bir gülmece

Sensiz anlamsız çünkü söylenen her söz her hece...

Kaybettim aşkı, kalbim bin parça, kırık

Esmezdi ki hiç bu saatte ayrılık

Nereye gitti ışığın? Geldi yine karanlık

Gönlüm yedi sensizliğe müebbet, oldu zindanlık

Sensizliğin tasviri işte bu! Yargısız infazlık...