Sensizliğin Verdiği Saflık

Akşam soğuk,

İskele sakin,

Dalgalar sessiz.

Ay yok, yıldızlar yok

Karanlıkta parıldayan gözler yok,

El ele tutuşan aşıklar yok,

Yalnız başına oturan dermansız yok.

Bir hüzün kaplamış her yanı

Gözlerim ; hiç olmadığı kadar yaşlı gözlerim.

Ellerim titriyor karanlıkta;

Yüreğimde korku var, hüzün var

Sensizliğin verdiği saflık var.

Durgunlaşır her şey yokluğundan

Karanlık hiç gitmeyecekmiş gibi gelir

Güneşe hasret kalır gözlerimiz

Ama istemez güneş istemez

Sensiz bir dünyayı ısıtmayı

Yıldızlar istemez sensiz kurulan hayalleri

Ne olur dön papatyam

Tabiat bizi sevmez.