Sensizlik

sen bahar güneşi ile

ısıtırken yüreğini

ben yüreğimin üşüyen sokaklarına

kazıdım ismini...

hazanın sarı yapraklarıyla sarmaladım

çıldırtan özlemini...

içimde yanan ormanı

gözlerimin sağnak yağmurlarıyla

kendim söndürmeye çalıştım ama;

başarmadım

seni unutamadım nede sensizliği...

ah...bu hazan yağmurları

bilsen nasılda sırılsıklam

özletiyor seni...

güllerin solması yaprakların dökülmesi

kuşların göç etmesi gibi...

içimde buz tutmuş küskün bir mevsim

yüzümde zamanın acımasız izleri

ne sen çıkıp gelebildin

ne de ben yenebildim sensizliği...

Tüm gönül dostlarına armağan olsun