Sensizlik

bu gece de yanlızlık var başımda

TaTLı BeLaM

her zaman ki gibi yine yanlızım

odamın 4 duvarı senin hayalin

gözlerimin önünde o güzel yüzün

sensizliğe yine lanet yağdırıyorum

bu gece de yanlızlıkla savaşıyorum

ama her defasında yenik düşüyorum

sensizliğe de yanlızlığa da

ne yapacağımı şaşırıyorum sanki

sanki yaşamıyorum yada yaşıyorum

yaşıyorsam neden ölü gibiyim

neden her yerim buz gibi

eğer yaşıyorsam nerdeyim

hangi karanlığın içinde yada

hangi aydınlığın ortasındayım

neden sensizlik bilmece gibi

hiç çözümü mantığı olmayan

birşey bu sensizlik

kendimi ne zaman arasam

hep sensizliğin ortasında buluyorum

neden sensizlik bu kadar zor

neden sensizlik beni hayata küstürüyor

neden acı verip canımı yakıyor

neden hasretinle baş başayken

zaman geçmez

neden hep olduğu yerde kalır ki zaman

neden hep sensizliğin içinde boğuluyorum ki

neden hiç ulaşamıyorum sana

her gece sensizliğe doğru

koşuyorum hiç yorulmadan

ama bulamıyorum seni

sonra yavaş yavaş uyanıyorum

sensiz olan hayatıma gözlerimi açıyorum

hiç istemeden...

sonra;

yine gece ve ben daha çok daha çok daha hızlı koşuyorum

sana doğru ama yine bulamıyorum

anladım ki;

ulaşılmazımdasın benim...