Sensizlik Çöktü

Sensizlik çöktü göz pınarlarıma

Hasret rüzgarı kuruttu gözyaşlarımı

Yalnızlık çöktü söz duvarlarıma

Avuttu bir gölge oyunu içindeki çocuğu

Çocuk dökmekte içime gözyaşlarınıı

Söz duvarlarım göz YASINA dayanamamakta

Yıkıntılar arasında sözlerim sahibini aramakta

Sensizlik çöktü şimdi dünyama

Aklım firarda mahsun gönlüm tek başına

Sensizlik çöktü şimdi yalnızlığıma

Uzaklardan gelen uğultuya aşığım...

Kaldırım taşlarına döndü içim

Her yanı hayat izleri ile dolu...