Sensizlikle / Gelebilir Son Gün

/Akıp gidiyor zaman

Acımasızca!

Geriye kalan

Yaşanmışlıkların tortusu

Hep ihtiyaçlar peşinde

Hep para peşinde

Fütursuzca koşuşturmalar içinde

Bilemiyor insan yaşanılan anların değerini/

Son günüm olsa bu

Sana sevgimi haykıramadan gitsem

Bir ukde kalsa içimde

Gözlerim açık gitsem

Korkusuzca sevmelerin

Avuntusu oluyor

Seni kaybetme korkusu

Bilmem ki nasıl

Teninin güzelim kokusu

Hasretin ah edişlerime perçem vurur

Her gece sevdam yinelenir durur

Sensizlik ise yakar kavurur

İki metre yatakta dönüp durulur

Ve inan ki sabah zor olur

Hiç yanmadım sana yandığım kadar

Hiç gözüm aramadı seni aradığı kadar

Bir harfini ulaştır bana yeter

Yeter ki zerre-i miskal değer ver

Yazmak acı verir mi insana

Hem de sevdiğini yazmak..

Gülüp geçilmiyor işte

Seni sensiz sevmelerin

Acısı kor gibi sol yanımı yakmakta

/Son günüm olsa bu

Sana sevgimi haykıramadan gitsem

Bir ukde kalsa içimde

Gözlerim açık gitsem/

* Son günün bilinmeyen gelişinin bekleyişine *