Sensizlikte Seni Düşlüyorum

Sen siz günlerde uzun uzun seni düşünüyorum

Karanlığa çalan gözlerinde kaybolmayı gülüşünde kendimi bulmayı özlüyorum

Kahretsin gene öğlesine yaşıyorum

Ve biliyormusun sensizlikte üşüyorum

Bir bir sönerken hayalimin ışıları çekilirken güneşim

Dolunay karanlığında üstüme aydınlığa çalan gözlerini çekmişim

Yıldızlarda yok gecede ayın ışığına dalar özlemim sevdam hasretim

Ve o an gecelere gül kurusu güzelliğini anlatır inceden inceye bir of çekerim

Biliyorum bana her şey sensizlik alışmaya çalışıyorum

Düşmemek için sıkı sıkı tutulsada yanağıma gözyaşlarım

Azda olsa öğrense sahte gülücükler atmayı gözlerim

Belki iki nefeste bir sensizliği anarım