Sentez

-bir kalabalık olmak doğurur bir yalnızlık halini-

uzunca kabusların var bitimsiz

dik açı düşüşler koridorlarına

bir karanlık çekimi

ellerini kovalıyor parça parça

ve sigaran bile

sana bitiyor bu gece

söyle bu yaşamaya inanmadığın

kaçıncı intihar salkımı hece

solgunsun

yürürken su ateş üzerinde

gözlerini kilitleyip gidesin var ya hani

baktıkların hep seninle gelecek

hep sana ait gibi

bir doğrulsan su batımlarında

bir çırpınsan

dibe vuracağını sanırsın

tenin pul pul

dudakların enkaz

kaç kez bilincini karaya vurdun

solgunsun

yürürken su ateş üzerinde

yoruldun

hep gök pencereni içine gizlemekten

hep kendini kendinde yenmekten

sonsuzu arayış değil bu

sonu arzulayış

tüm düşük şiirleri laçkalaştır dil ucunda

tüm gölgelerini tütsüle yaralarına

--

bir ayrılık bir kavuşmayı doğurur

bir karanlık bir aydınlığı

bir ölü bir yaşayanı

--

o kadar ben değilsin ki ben de o denli sen değilken

-çekiniyoruz-

birbirimizi var etmekten