Şerefine

Ahım yankılanıyor sokaklarda

Kediler,

Köpekler,

Çöp konteynırları

Arabalar,

İnsanlar duyuyorlar.

Kediler çöp konteynırına sığınıyor

Köpekler havlıyor

Arabalar yerlerinde duruyorken

Sahipleri dayanamayıp arabaya biniyor,

Kornaya basıyorlar

Bu bir protesto!

İçimdeki yangının,

Ahımın,

Çok ezilip,

Çok horlanmışlığımın

Beter olmuşluğumun

Dibe vurmuşluğumun protestosu!

Bu sitemler sana ebedi düşmanım!

Bir gün bir yerde karşılaşırsak,

Günahımı istesen,

Sevap katacağını bilsem

Sinek kadar bile olsa,

Günahımı bile vermem.

Yıldızlar ağlıyor

İçim ağlıyor, içim!

İçimdeki yangını söndürmedikçe

İflah olmam!

Öyle bir gol attın ki bu sevdaya

İçim yandı

Öyle bir beter ettin ki bu aşkı

İstediğin kadar dürüst ol

Adam olmadıkça

Gözümde ederi olmayacak adamlığının...

Ahım çınlıyor evimin içinde

İçim yanıyor

Öyle bir yandı ki canım

Alev alevim, ölüyorum.

Sanki ölmek bu,

Sanki bitmenin en ezici senaryosundayım

İntikamını aldın ebedi düşmanım!

Ölürsem cenazeme sakın gelme

Sen varsan ben kabrimde bile yokum

Görürsen sakın başını çevirip bakma

Senin olduğun hiçbir yerde yokum

Sesimi duyarsan sakın selam verme

Senin selamını almam

Senin yüzüne bakmam

Senin adının geçtiği yerlerde

Toprak olurum da,

Bende filizlenecek tek bir tohum bile olmaz.

Anladın mı şimdi?

Haydi, gittin ya,

Bu da benden olsun

Yuvarlana yuvarlana git

Merdivenlerden ittim

Yuvarlandın

Kırıldıysa bir tarafın

Hiç korkma ebedi düşmanım!

Kalbimin yanında lafı bile olmaz

Hani gittin ya sen,

Sen ona gitmek mi diyorsun?

Öyle bir gitmeyi yakıştırdım ki kendime

Dönüş olsan, kendime dönerim

Sövüş olsan, hiç acımam kendime söverim

Senden yana hiçbir yere,

Hiçbir şeye dönmem de,

Ahımın aktığı yerde sel olsan

Pınar olsan

Nimet saymam

Yokum derim.

Şerefe şerefsizliğine ebedi düşmanım!

Otoyollarda tezgah açmış aşkın...