Şerefsiz Gönlüm Şiiri - Mehmet Nacar

Başımı bin türlü belaya soktu,

Âlimin dilinde tarifsiz gönlüm.

Yıllardır dünyamı başıma yıktı,

Kendisi kor ateş teri buz gönlüm.

Duygu meyhanesi mekânı oldu,

Vuslat okulunda sınıfta kaldı,

Hasret mektebinden diploma aldı,

Istırap satıyor tarafsız gönlüm.

Kasten mi sevmişti ya da bir kaza,

Yüzünden düşmüşüm cennet enkaza.

İdamdan betermiş verdiği ceza,

Göğsümde fermanı var afsız gönlüm.

Sevda ormanında bal arar ayı,

Prenses avcının kurşunu payı.

Volkanın ucunda çeker halayı,

Sevda kasabası şerifsiz gönlüm.

Mızmız çocuk gibi sızlanır durur,

Yumruğu uzatır kalbime vurur,

Yaprağı dökülür gülleri kurur,

Yüreksiz yar sevdi şerefsiz gönlüm.