Serenat
Gönül bu girilmiyor kapısı açılmadan
Şifresi çözülmüyor değişiyor durmadan.
Sensizliği denedim sadece birkaç saat
Senin suçun yok gülüm deneyen de kabahat.
Gönül hallaç pamuğu darmadağın düzensiz
Bırakma ellerimi ne yaparım ben sensiz.
Kimse kulak vermiyor yar diye haykırana
Kırk yerden kırık kalbim hâlâ kıran kırana.
Emanet bırakılan kalbi kırar mı insan
Sevmemen çok normalde unutman enteresan
Otur gönül tahtında sakın aşağı inme
Hasretinden öleyim yeter ki sen incinme.
Seni incitecek se Lâl olsun ağzım dilim
Çenemi kapıyorum sen incinme sevgilim.
Ağlatıyorsun beni hem de inlercesine
Keyif mi alıyorsun şarkı dinler cesine.
Köşe bucak kaç benden halin nice belirtme
Bir selam yolla bari yalvarırım delirtme.
Çocukların altına kaçırma utancıyla
Islattım yastıkları yine bugün sancıyla.
Adımı anmasa da adı dudaklarımda
Çınlıyor kahkahası hala kulaklarımda.
Bir gün olsun hatırla şu gönlüme Neşe saç
Bugün dualarında bana da parantez aç
Allah'tan korkarsın da biraz da utan kuldan
Hasrettenden ölüyorum el salla İstanbul'dan.