Serencam

çabuk döker yapraklarını yalan ağacı

gizlemez dalları çıplaktır

acı kahvedeki telve serap

sızlamaz

en güzel terane hakikattır

alna yazılana kurbanım...!

bazen kader,

bir kürek mahkumunun terinde tuz

bazen de inancın yolunda toz olmaktır

herkes kendi göğünde hükümdar

herkes kendi gönülgâhında sultan da olsa

yaşamak

zembereği gün be gün ölüme kurmaktır

cennet,

entarisindeki gülleri sulayan küçük kızın yüzüdür

hasret,

dokuz yıl on gündür doğuramamış

etekleri ninni

memeleri süt dolu hamile kadındır

kıyamet

bir gün

sevgilinin bedenindeki ateşle yanma ihtimalini düşünmektir

burkalı bir Afgan kadının hayali

görülmektir

düşmüşün hayali

şifa diye yaralarına sürülmüş yangınları söndürmektir

benimki ise

cami avlusuna bırakılmış bebeğe güneş şefkati vermek

evladı yitik bir ananın

gül dalına astığı ağıtı okurken ölmek

ve

un ufak edilmiş bir züğürt mezarının yanına gömülmektir

/...insan olmanın bedeli yaşamak

yaşamanın bedeli yanmaktır

kaçakcı heybesinde haşiş

gerilla namlusunda kurşun

yaraya saplanmış kör bıçak gibi

güzel bir düşün

tam ortasında uyanmaktır.../

1990

bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı yay,ank,2006