Serseri Gelincik
Ne desin gönül !
Usta sözü emreyler...
Bir nebze serinlik iç
Yolun ıra gelmesin aşka
Vur ahdını yokuşlara
İşle telkâri bir şiir
Vurdumduymaz
Gönül tayfalarına
Kim koymuş ahuyu fikrime
Kime akmış bu nehrin yatağı
Neden susar sordun mu
Kaf dağının serseri gelinciği...
Neden suskun Vivaldi
Bolero'mu ağlıyor yoksun
Hele bir seslen
Duyacaktır Yehudi Menuhin
Yine en şuhundan bir sol verecektir
Kaçırma
Onu da as porteye
Gelen Rodrigo' mu usulca
Aranjuez'mi yakacak sevda ateşini yoksa
De be usta!
Bu mudur aşkın sonu
Hele bak!
Nasıl da gülüyor
Kaf dağının serseri gelinciği...
Üşüme!
Gözlerindeki pırıltı donmasın
Uzan ellerime hayat
Boynumda rüzgarın
Ruhumda eprimiş ayrılığın
Dumansı renkleri var
Sanki ruhu ta içime dokunuyor
Güneyden esiyor aşka davetler
Gün düşerken sözlerime
Irada mesire hazırlığında gözler
Bir tutam senle temasa hasret
Oyyy diyor şaire
Gece yarılarında bir ses
Can evinden vuruldu!
Kaf dağının serseri gelinciği...