Ses

Ben me baharlar bekledim

Burnumun ucu sivilce

Yüreğim pır pır

Bisiklet gezmelerinde

İçimdeki dekifişekliği gizlemeden

Yağmurlar altında seni özledim

Adını bilmezdim o vakitler

Ama er geç çıkacaktın karşıma

Esmerdi ellerin

Ve yüreğin kardan beyaz

Ne zaman hasta olsam koşar gelirdin

Hızırdı merhametin

Çok geç tanıdım seni

Eylüldün sen

Yağmurum

Siyahtı benin

Tarifsizdi rengi gözlerinin

Sana elem demişler

Sensizlik nedir bilmeden

O yüzden sana hep

İkinci adınla seslendim

Çünkü ismindi sesin

Sesin ismin