Ses Ver

Aklımda mavi şiirler

Dilimde sarhoş heceler

Güneşi sırtlayıp omuzuma

Yüreğimin gittiği yerden sesleniyorum!

Biraz vicdan

Biraz insanlık

Biraz umut getirdim

Ceplerim tıka basa

Kış arifesinde sonbahar

Üşümesin yürekler...

Hangi yaraya uzansam

Mısralar kanıyor

Hastalıklı beyinlere sesleniyor

Cümleler anlamını yitirmiş

Küfürler havada geziyor

Bulsam soyu bozukları

Kaleme dizecem...

İçerde hainler

Geleceği gömüyorlar

Ulu orta çirkeflik

Ağızlarında salyalar

Sokak ortasında ölüyor kadınlar

Kirli ellerde çocuk bedenler

Öldürüyorlar!

Ölüyorlar!

Ölüyoruz!

Nerdesin insanlık?

Ses ver...