Sesi En Uzun Rüya

nasıl eski bir demden düştüyse gölgemiz

ayaklarımız bundan öteye gitmedi

eski adlara bağlandı yalnızlığımız

yağmura çerçeve yaptık ya göz kapaklarımızı

gözyaşlarımız ayrılığa müzmin hapis...

biz mevsimleri ayraç yaparak her sevişimize

yeni okunmalar bahşettik aşka

sokaklardan çekilir çekilmez üşümemiz

üşenmesiziz anımsatmaya çıplak dallı ağaçları

ilk ışıklara sevdalı böcekler hâlâ sarhoş saçlarımızda

resimler başucumuza küs

biz küsmeye küsüz

küsuratsız yitiğiz gecede

ve

ya bir eksik

ya bir fazla

sabaha devamımız..."

"zamanı bana olan uzaklığınla ölçüyorum

ya doğmamışım ya ölmüşüm

uzaklığı ölçüyorum bana tanıdığın zamanla

ya gelmemişsin ya gitmişsin

farklı adreslerde

hep aynı eve girmek gibiydi bu ömür yolculuğu

ya da aynı adreste

hep farklı bir evden çıkmaktı sonsuz bir ölüme

kendi notalarını unutmuş bir şarkı gibi ağlıyorum

yolları değişmiş son köyde

beni söylemeni arıyorum şimdi

sesi en uzun rüyada..."