Sessiz İniltilerinle Okşa Avuçlarımı

Takınınca ruhuma sessizliğimi

Sorarım hüznüme, kimsesizliğimi

Önümde siyah bir yelkenli, pupa yelken

Ben yüzümü yıkarım yeşil güvertesinde.

Yeter, geçsin artık yüreğimdeki morluklar

Uzamış saçlarıma birazdan gün vuracak

Kartal yuvalarında aşkı arayacağım

Yıldızlara adadığım gülüşle yıkanacağım.

Yaşamın çelik çarklarında bir göz ev'dir yüreğim

Sevincin kapalı sağrısında bir kısrak içime bakar

İnler içimde imgeler, kitaplar dolusu sevgiyim

Bir savaş çığlığıyla gün gelip ağlayacağım.

Aynalar tutarım içime, bir sürü yaşanmamış sevda

Varsın bükülü kalsın yüreğim, geçemesem de karşıya

Kâğıttan gemiler salsam bir göle, çıksam yolculuğa

Uçaklar yapsam sana gülüm, uçsam yeşil dünyana.

Bir kır menekşesi sakladım toprağa, özlemin yurdunda yetişir

Bu insan harmanında sensizliğin adı hiç doğmamış güneştir

Al avuçlarımı sızım, karanlık aydınlıkla zıt iki kardeştir

Sessiz iniltilerinle okşa avuçlarımı, çığlıklarınla özleştir.