Sessiz Karanlıkta

İçinde viraneler dolanıyor köyünde kalbimin

görülüyor camekandan ağırlığın çöktüğü dibin

korkular nihayet bastırdı evhamını yeniden

caddelerde ağırlığı adamların boş levha boş renginden

Karanlık bir ucube karabulutlar üstünden iniyor

yerden toprak kalkıyor zahmetsiz dolanıp gidiyor

pençesinde takıla canı ızdırabın elinde inliyor

zebani dehlizi taşıyor yorduma içindeyiz dehlizin

İşte inliyor gök dinliyor yer işte lahanan işte perhizin

kalkıyor viranelerim ayağa kalkıyor ayağa

vurup gidiyor yükünü başka bir yurda

kalıyorum sessiz karanlığa