Sessizliğin Şiiri

şimdi sen

sana şiir yazmamı bekliyorsun

hiç utandan

kelimeler kalemden düşsün istiyorsun

kalbime bıraksan

durmaz yazar

ama utanıyor kelimeler

bir vefasız için düşerken

sana bir kelime ayrıldı tüm sözlüklerden

elveda

ağaçtan düşen yaprağım

sana rüzgarlarımı gönderiyorum

bir eylül akşamı

herkes unutur belki o günü

bakma sen

ben yine de unutmayacağım

takvimden koparılan yaprağım

ömür kitabının arasında saklı kalacaksın

sus diyor kelimeler

susuyorum

sessizliğin şiiridir

bundan sonrası...

01.09.12