Sessizlik

Yine çöktü karanlık

Çekildim kendi köşeme

Susmayı sevmiyorum ki ben

Yalnızlık da dermen değil derdime

Gözlerim dalıp seccadeye

Düşünüp dururken öylece

Her gece ki gibi

Yaratandan diledim seni

Başım yastığa varmadan

Ruhum rahat etmez benim

Ya bir şiir okur

Ya bir şarkı tutturur

Söylenir dururum

Seni düşünür mutlu olur

Gelecek diye avunurum

Bana göre hayat bundan ibaret

Yaşadığımda bu işte

Sana göre sessizliğin sefası

Bana göre sensizliğin cefası