Sevda Yuvası şiiri - Mehmet Ozan Özeren

Sevda Yuvası

Güldüğünde fark ettim geçenlerde,
Sen gülerken rengi değişiyor doğanın Esra,
Güneş daha da parlıyor gizlenmekten vazgeçip bulutlar ardına,
Rüzgar var bir de ana şefkati gibi usul usul okşuyor yüzümü,
Kediler, köpekler hep bir daha keyifli sokaklarda,
Ağaçlar hangi ay olursa olsun yemyeşil, kıpkızıl, turanja bulanmış bir tablo misali...

Sesin mesela Esra,
Usulca okşayarak sakinleştiriyor ruhumu ansızın,
Kulağımda hep aynı şarkı çalıyor sen konuşmaya başladığında,
Dört yanımda kuş cıvıltıları, dingin bir su sesi, ilahi bir çağrı gibi...
Doğana bulanıyorum tınılarına bırakıp kalbimi...

Kollarımda uyuyordun hani geçen gece,
Nefesin öyle bir çarptı ki boynumdan yüreğime,
Titredim huzurundan, cennete uyanır gibi...
Başın göğsüme yakın sen uyurken Esra,
Sabaha ağladım gün doğar da uyanır ayrılırsan diye akşama dek koynumdan...

Şefkatinle şımardım hayata,
Sevginle tutundum huzura,
Seni çok sevdim bir bilsen ,
Eşim, nefesim, sevdam, Esra
Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış