Sevdalama

Ağaç toprakta köklenir

Toprak ağaca sevdalanır

Ağaç budaklandıkça

göğe kaptırır gönlünü

Toprak buna kahırlanır

Ağacın sevdasını gök bilmez

Toprağın sevdasını ağaç görmez

Hakkınca kavuşmaklar hep vuslatadır

De ki ona,

Bilsen bendeki hâlin nicedir

Yanar idim sana buncadır

Kuru otun gül goncadır

Bilmez...

De ki ona,

Görsen kendini benim gözüm ile

Divanesi olduğum Ay yüzün ile

Yüreğimde zonklayan sızın ile

Sevdan ile

Tutkun ile

Aşk ile,

Görmez...

Bu sancılı yarayı kanlandıran

Sönmez ateşi harlandıran

Yüreği kahırlandıran

Akılda çivili bir çift göz imiş

Kulaklarda çınılı hoş bir söz imiş

Bu girdap yutağı hallarım

Bir garip sevda imiş...