Sevdam Ölümünedir

Umudu toprak diye

Taşa ektim

Kök tutmadan

Yok oldu

Sisli gözlerde keskin bakışlar

Yaralı ve fersiz

Dün karanlıktı

Yarın belirsizliğin gölgesinde

Militan ruhum

Firari ve eşkıya

Kimine ölüm sunar sunaklardan

Kimine yitik sevdalar

Adına yaşamak denen

Soluk alıp vermeden ibaret

Canda emanet

Bu gün vardır yarın yok

Her şey anlık her şey nöbet

Korkmuyorum

Etrafımda çakallar

Leş kargaları dolanıp durur

Karanlığa saklanıp

Aydınlığa perde tutarlar

Bilmezler ki

Her gece gündüze gebe

Öksüz yanım hep direndi

Çıkmazlardan bir yol bulup

Aydınlığa çıktı

Ondandır

Şafağa tutkunluğum

Bundandır asiliğim

Herkes beni asi diye tanır

Öbür yönümü bilmediklerindendir

Oysa ben hem asi hem deliyim

Sevdam ölümünedir