Sevdamın Çıkmazı

Kusursuz gülüşünde sırlanmış,

Yanılmadıysam biraz da yıllanmış,

Yıpratmış bir hüzün vardı.

Gözlerimi deldikçe bakışın,

Zehir zıkımlığını içime çaldı.

Ve ben öylece

Sahte sevincine bakakaldım.

Dünya devrilip başıma yıkılacaksa da

Hüznünün merhemi olurdum olmasına

Ama senin yaran çok derindi.

Serin bir yaz akşamında

Azacak kadar yeniydi.

Mezarımı kazacak kadar seviyordu seni.

Gözünden.....

...Yüzünün hüznünden beliydi.

Bu yıkık halini,

.........Bırak beni

Hiç kimse silemezdi..

Çünkü sen de seviyordun.

Kendince gizliyordun,

...........................beceremiyordun.

Gözlerin ele veriyordu seni.

İhanetine rağmen aşıktın

Hem de deliler gibi

Tıpkı benim sana yandığım gibi.