Sevdan

kara gözlerinde ay mı tutuldu

gündüzün geceye düştüğü zaman

bu mecnun çok sevdi ve unutuldu

feleyin çarkında kalmadı derman

mevsimler damladı şu gözlerimden

anlayan olmadı bu divaneyi

gün geçti ay geçti son sözlerinden

kadehlere doldururken seneyi

sitemler bu kadar ağır yük iken

göz yaşıma birde hasret eklendi

her gülde mutlaka vardır bir diken

yinede sanmaki sevdan terklendi

dayanamam senden ayrı kalmaya

ummanlar denizler sana aşarım

ademin yediği güzel elmaya

umutlanır havva için yaşarım