Sevemedim Ey Sevgi

Hayalini kurduğum sevginin

Yalan dolanıydı gerçekleri..

Şimdi sorsalar bana var mısın rüyaya

Rüyalar hep sahte..

İnsanlar sormaz!

Ne rüyaların gerçekliği ne de yokluğunun belirsizliği

Yok böyle bi kişi ve yok böyle bi sevgi.

Hani derler ya,

Bir ben var benden içeri..

Bakma sen bana aşk olsun,

Tüm beyazlıkların tek lekesi ve mutlulukların en acısı.

Bakmaman yeter bana, biraz ölüm tadında

bağımlıymışım gibi.

Bir ben var benden içeri

ne dışı belli bu bedenin ne de içi

En okkalı küfür kadar sevdim ben seni.

Unutmuşum sevginin suyu nerden gelir?

Bir insan sever, bir insan ölür.

Peki sevgiler hep ölümüdür?

Ölüm olmazsa olmazdı sevgi..

Bense yaşatıyorum hala bu bedeni..

Bilmem çözmeli mi bu bilmeceyi?

Yoksa ölmeli mi bir sevgi gibi..

?'Uğruma öl ! '' dese de saygısız sevgi

Yaşamayı seçti bizim huysuz asi.

Konuşmadan daha çekici olduğu gibi dudaklar,

Daha yakıcı gelir ten dokunmadan,

ve sevmeden daha yücedir insan

Bütünüyle yaşayan insan

ne yapsa da yapmasa da,

Bu sahte yaşamın, hazin sonu belli.

Bıraktım kendimi o boşluğa..

Düştüğüm yer değil düşme eylemidir umursanan!

Hiç adil değildi ki zaten bu hayat

Benim değil, senin olduğun gibi.

İşte bıraktım ellerimi ey yüce sevgi!!!

Tam puanlık artistlik düşüşüm

Ve uzaklaşmaktı senden bedeli.

Vasiyetim bu şiir ve mirasım son lafım,

?'Ben hiç seni sevmedim ki...''

Bir ben var benden içeri...

Bir ben var benden içeri...